wentylacja kraków - last minute malta - soczewki kolorowe - Sasha Strunin - bielizna damska

Ocena skuteczności polityki inwestycyjnej polega na okresowym badaniu wyników portfela w postaci osiągniętej stopy zwrotu oraz ryzyka, na jakie narażony był posiadacz portfela w analizowanym okresie. Jedną z najważniejszych kwestii oceny portfela jest znalezienie odpowiedniego punktu odniesienia do oceny. Wyniki portfela nie mogą być bowiem oceniane w oderwaniu od wyników rynku, muszą uwzględniać warunki panujące na rynku w analizowanym okresie. Ocena ta zasadniczo powinna udzielić odpowiedzi na pytanie, czy zarządzający portfelem osiągnął stopę zwrotu, jakiej należałoby oczekiwać przy danym poziomie ryzyka.

Rewizja portfela to okresowe powtarzanie wcześniejszych kroków. Konieczność rewizji portfela pojawia się najczęściej w sytuacji zmian celów polityki inwestycyjnej.

Budowa portfela inwestycyjnego

Na ogół inwestorzy inwestują w różne rodzaje aktywów, tworząc portfel inwestycyjny. Budowa portfela inwestycyjnego to proces polegający na:
1) ostatecznym wyborze aktywów, w które zostaną zainwestowane środki oraz
2) wyborze proporcji, w jakich te środki zostaną podzielone pomiędzy poszczególne aktywa.

Konstrukcja portfela może być dokonywana w różny sposób, w zależności od tego czy uznamy zdolność zarządzającego do formułowania prawidłowych makro- i mikroprognoz. Oznacza to, że zarządzający portfelem stosuje tzw. selektywność lub wyczucie rynku. W każdym przypadku portfel powinien być dobrze zdywersyfikowany.

Selektywność, to zdolność zarządzającego portfelem do identyfikowania akcji, które przynoszą ponadprzeciętne stopy zwrotu. Inaczej mówiąc, selektywność to zdolność do formułowania poprawnych prognoz mikroekonomicznych.

Timing (wyczucie rynku), to zdolność zarządzającego portfelem do formułowania poprawnych prognoz makroekonomicznych. Inaczej mówiąc, jest to zdolność do przewidywania poziomu stóp zwrotu z rynku akcji w relacji do poziomu stóp zwrotu z instrumentów o stałym oprocentowaniu.

Dywersyfikacja jest to działalność zmierzająca do minimalizacji ryzyka portfela przy danym oczekiwanym poziomie stopy zwrotu.

Analiza papierów wartościowych ma generalnie rzecz biorąc udzielić odpowiedzi na pytanie, które aktywa należy włączyć do portfela inwestycyjnego. Chodzi przede wszystkim o zidentyfikowanie tych aktywów, które są w danym momencie niewłaściwie wycenione przez rynek. Poszukiwanie źle wycenionych aktywów może być dokonane za pomocą różnych metod. Wśród tych metod wyróżnia się:

1) analizę techniczną,

2) analizę fundamentalną.

Analiza techniczna, najogólniej rzecz biorąc, polega na badaniu cen akcji dla celów przewidywania przyszłych ruchów cen poszczególnych akcji. Aby można było przewidywać przyszłe ruchy cen akcji należy w pierwszej kolejności przeprowadzić analizę kształtowania się cen akcji w przeszłości, co powinno prowadzić do wykrycia powtarzalnych wzorców zachowania cen. Znając powtarzalne wzorce zachowań cen akcji w przeszłości możemy przewidzieć przyszłe ruchy tych cen, co umożliwia opracowanie skutecznych strategii inwestycyjnych.

Analiza fundamentalna opiera się na założeniu, że analizując różnego rodzaju czynniki o charakterze fundamentalnym (makro- i mikroekonomiczne) można określić rzeczywistą, czyli „wewnętrzną” wartość akcji. Najczęściej przyjmuje się założenie, że rzeczywista wartość akcji wyznaczona jest przez zdyskontowaną wartość przyszłych przepływów pieniężnych. Obliczone w ten sposób rzeczywiste wartości akcji są następnie porównywane z ich aktualnymi cenami rynkowymi. Na podstawie tego porównania następuje kupno (lub sprzedaż) źle wycenionych akcji. Ponieważ analiza fundamentalna opiera się na założeniu, że wcześniej czy później rynek dokona korekty cen nie odpowiadających rzeczywistej wartości akcji, dlatego strategia oparta na tej analizie powinna przynieść oczekiwane rezultaty.

Formułowanie założeń polityki inwestycyjnej polega na:

a) określeniu długoterminowych celów finansowych (np. zapewnienie dzieciom środków na wykształcenie, budowa domu, coroczne wczasy),

b) określeniu wielkości zasobów, jakie inwestor może zainwestować,

c) określeniu pożądanej stopy dochodu (stopy zwrotu),

d) określeniu poziomu akceptowalnego ryzyka (jeden z najważniejszych etapów budowy portfela inwestycyjnego, który prowadzi do udzielenia odpowiedzi na pytanie, jaki powinien być poziom ryzyka przy danej oczekiwanej stopie dochodu),

e) wstępnym określeniu aktywów, w które zainwestowane zostaną środki przeznaczone na inwestycje.

Proces inwestycyjny jest złożonym procesem, w ramach którego można wyodrębnić następujące etapy:

• sformułowanie celów polityki inwestycyjnej,

• analiza papierów wartościowych,

• budowa portfela inwestycyjnego,

• rewizja portfela,

• ocena skuteczności polityki inwestycyjnej.

Recently Written

• Polityka Inwestycyjna
• Rewizja portfela
• Portfel Inwestycyjny
• Analiza Papierów wartościowych
• Polityka Inwestycyjna
• Proces Inwestycyjny
• Pośrednicy Finansowi
• Instrumenty Finansowe
• Rynki finansowe
• Środowisko Inwestycyjne

Categories

• Inwestycje
• Rodzaje inwestycji
• środowisko inwestycyjne

Archives

• June 2008
• May 2008
• April 2008
• March 2008

Blogroll

Admin

• Log in

Search